Klik hier om naar index droomvissen te gaan
 
Makohaai/Makreelhaai   soort 
 
De makohaai behoort tot de familie van de makreelhaai. Er zijn twee verschillende soorten  van makohaaien. Ze verschillen op het eerste gezicht weinig en verwarring bij de identificatie is vrij vlug gebeurd, zeker bij jonge dieren. De foto is deze van de kortvin.
 
Kortvin Mako haai/Shortfin mako shark/Isurus oxyrinchus

 Langvin Mako haai/Longfin mako shark/Isurus Paucus
 


Max lengte/gewicht: 400cm/505kg.
Leefgebied/Gedrag: Dieptebereik -1 tot -740m. Subtropisch 15 tot 30░c. Open oceaan, maar soms kort bij de kustlijn. Verplaatst zich over zeer grote afstanden.
Langs temperatuur en tijnaden. Boven riften en plateaus. In de buurt van scholen aasvis. Bijna altijd in het oppervlak water.
Voeding: Jaagt op zowat alle vis, inktvis en kreeften. Gevaarlijk voor de mens. 
 
Algemeen   
 
Andere gebruikelijke namen: Bleu pointer, Bonito shark, makreel haai.
Belangrijkste sportvisgebieden: Noordoost kust USA, Florida, Golf van Mexico, Azoren, Venezuela, BraziliŰ, Bahamas, Hawa´.
Occasioneel: Engeland, Ecuador, Panama, Chili, Peru, Mexico, Nieuw Zeeland, AustraliŰ, Mauritius  en Zuid Afrika.

Voor de internationale Game Fish Association worden beide soorten als een behandelt en komen zo ook op de recordlijsten voort.
De Makohaai heeft een gebit met lange vrijstaande tanden, een zogenaamd scheurgebit. Ervaren vissers kunnen aan de bijtwonde dan ook zien of deze door een makohaai of een andere haai is veroorzaakt. Een Makohaai maakt immers afschuwelijke scheurwonden terwijl andere haaien een betrekkelijk gladde wonde veroorzaken omdat ze stukken vlees uit hun slachtoffer zagen.
Het is ook de enige haai die tijdens de dril in zijn volle lengte uit het water springt tot zelfs 18 meter hoog en vaak meerdere keren.
Van Makohaaien weet men verder dat het uitstekende zwemmers zijn. Ze volgen vaak gedurende langere tijd snel varende boten, als er zo nu en dan iets eetbaars overboord geworpen wordt zoals bij vissersboten. Sommige experts geloven zelfs dat het een van, zo niet de snelste zwemmer is van de Oceaan met snelheden tot 80km per uur.
Ze houden van diep water maar leven en jagen hoofdzakelijk nabij de oppervlak op scholenvis, hoofdzakelijk makreelsoorten.
Hoewel Makohaaien solitair zijn en niet veelvuldig voorkomen, worden ze toch betrekkelijk vaak door sportvissers gevangen.
Een werkelijke hotspot is er echter niet. Ze worden zowat overal gevangen. In de Noordzee en de Oostzee komen ze uiterst zelden voor. 
Deze haaisoort komt zelfs tot tegen de boot om een zak met lokvoer aan de boot bevestigt aan te vallen.
Een van de best vechtende haaisoorten.
 
Vistechniek
 
Trollend met levend of dood aas, driftend en voor anker met chummen en vissen met dood of levend aas.
Uitrusting en aas:
Als je vist in water dat niet dieper is dan -150 meter dan kan de volgende uitrusting volstaan:
Een 50 lbs uitrusting met een minimum van 450 meter 50lbs draad. 5.5 meter dubbele lijn en een 5 meter lange stalen onderlijn. Stel daarbij de slip af op 7.5 kg.
In principe maakt het niet uit hoe groot de mako is, met de reel en de hulp van de boot  kan je hiermee vlug genoeg lijn opspoelen om steeds contact met de vis te houden.
Een zwaarder uitrusting tot 80 lbs kan ook maar maak hiermee niet de fout de vis te vlug naast de boot te willen brengen. De kans om de vis dan te verspelen is hierbij het grootst, of erger, een vis die in de boot springt !
Een vechtstoel of minstens een harnas is voor de dril  onontbeerlijk.
Er zijn verschillende viswijzen:
Op plaatsen waar je Makohaaien kan verwachten zoek je deze  door slepend te vissen met een snelheid van 3/4 knopen.
Driftend of geankerd vist men op een diepte tussen de -10 en -30 meter. Meestal in combinatie met chummen of een lokaas zak. 
Volgens een ervaren makovisser  is het beste aas een bleufish file van 30 tot 40cm lang en circa 6/7cm breed en uitlopend naar een punt. Volgens hem is dit zelfs beter dan levend aas.
Maar ook andere plaatselijk voorkomende scholenvis met een gewicht tot 2kg worden gebruikt, waaronder levende en dode makreel.
Dezelfde visser raad ook aan de haak niet in het aas te verbergen maar de haak slechts eenmaal door de vistrip te haken. Hiermee kan je vlugger aanslaan.
Het gros van de vissers verbergen echter de haak en laten de vis slikken. Hierdoor verminderd men de kans dat de Mako haai springt tijdens de dril. (al sta ik niet achter dit standpunt)

De aanbeet, dril en landing:
Makohaaien zijn onberekenbaar. Men weet omzeggens nooit wat ze gaan doen. Dat begint al bij de aanbeet. Vaak zwemmen ze een hele poos rond het aas zonder dat ze het aanraken. Een andere maal knabbelen ze er alleen wat aan. In het beste geval schieten ze er met geweld op af en gaan er dan met een enorme snelheid mee vandoor.
Eenmaal het aas genomen moet je het geduld hebben om te wachten tot de vis rustig wegloopt. Nooit overhaasten om aan te slaan.

Vis je blind en haak je hierbij onverwachts een Mako, manoeuvreer de boot dan zodanig dat vermeden wordt dat de mako onder de boot doorkomt, hou ten allen tijde afstand zodat de mako niet in de boot springt of deze zelfs aanvalt.
Sommige gehaakte vissen zwemmen immers vaak recht op de boot af.
Breng eventueel de GPS co÷rdinaten in en laat de drijvende chum los zodat je deze achteraf kan terugvinden.

Zie je een Mako achter het aas zwemmen, laat het dan wat dieper zakken. Van zodra hij het aas neemt verhoog je de snelheid van de boot waardoor de haak gezet wordt. Daarbij kan de hengelaar de haak nog extra zetten door de hengel krachtig naar achter te brengen.
Meestal is de Mako dan mooi in de hoek van de bek gehaakt.

In tegenstelling met wat je zou verwachten, gebruik geen al te scherpe haken. Ik bedoel daarmee een haakpunt die zo scherp is als een naaldpunt.
Deze haakpunten dringen meestal direct in, en dat is vaak op een plaats waar de haak niet zal houden tijdens een flinke dril of na enkele jumps. Een minder scherpe haak (geen stompe) glijd door en haakt bijna steeds in de hoek van de bek.

Ook na het aanslaan weet je nooit hoe de Makohaai gaat reageren.
Soms stoppen ze en blijven gewoon terplaatse zwemmen, of laten zich zonder echte weerstand te bieden naar de boot pompen. Meestal echter schieten ze naar de diepte om daarna een heel eind verder weer op te duiken. Vaak springen ze daarbij hoog uit het water. Dat alles vaak krachtiger dan zelfs een Marlijn doet.  In dat opzicht lijkt een Makohaai op geen enkele andere soortgenoot.
Na zulke circuskunstjes begint pas vaak de echte dril. Ze verzetten zich met al hun kracht tegen de lijndruk, keren plotseling om, wikkelen zich in de lijn en duiken onder de boot door.
Een spinnende en jumpende Mako kan zich volledig in de stalen onderlijn wikkelen. Door het voelen van de stalen draad worden ze hierbij vaak extra wild. Blijf kalm en probeer ten allen tijde de lijn onder controle te houden. 
PS. Het kan gebeuren dat een Mako haai de lijn doorbijt, maar een 50lbs lijn met een goed werkende slip kan hij niet breken door trekken.

De landing is echter het gevaarlijkste deel.
Het is niet hetzelfde als bv. tonijnvissen waar vaak het gezegde gehanteerd wordt: "Hoe langer de dril duurt hoe meer kans op verspelen"
Een mako vlug naar de boot pompen is bijna de zekerste manier om die te verspelen of erger nog om iemand te verwonden bij het landen. 
Schijnbaar uitgedrilt laat de vis zich vaak naast de boot trekken om dan bij de minste aanraking te ontploffen. Daarbij slaat hij vaak met geweld tegen de boot, trekt gafs of onderlijnen uit de handen van de dekknechten of spuit iedereen aan boord drijfnat, om er daarna weer als een trein vandoor te gaan.
Dit alles in het beste geval, in het slechtste geval springt de Mako gewoon in de boot !
Dit is geen fabel en het gebeurd geregeld bij iets te overmoedige bemanningen. 
Doe dit dus niet !  Hou de vis ver van de boot vandaan (75 meter) tot hij echt uitgeput is. 
Je hoeft niet bang te zijn dat hij zich ergens aan kan vasthaken, er is immers alleen de haai en je eigen boot in de wijde omgeving. Of je moet zo ongelukkig zijn dat de lijn zich achter de achtergelaten chum weet te haken.
Hoe meer de haai springt hoe vlugger hij uitgeput is en hoe gemakkelijker de landing wordt.

Wil je de makohaai onbeschadigd terugzetten, snij dan de lijn aan de haak of de haak zelf door met een goede snijtang. Let er hierbij op dat je handen nooit voor de bek komen.
Glijd de snijtang langs de staaldraad naar beneden en knip in een beweging de lijn bij de haak door. 

We willen benadrukken dat we voorstander zijn om zoveel als mogelijk de vis levend terug te zetten. Daarbij laat het doden van een trofee vis alleen een wrange nasmaak achter.
Maar voor diegenen die toch een foto willen met hun trofee nog onderstaande tekst voor hun eigen bestwil.

Als je beslist de haai aan boord te brengen dan moet dit in volledige samenwerking gebeuren om een ramp te vermijden.
In de eerste plaats moet de visser ten allen tijde in een positie blijven dat de Makohaai er weer vandoor kan gaan zonder de lijn te breken en zonder dat de lijn verwondingen kan toebrengen aan de landingsknecht.
Het beste is als de hengelaar hierbij de vechtstoel verlaat en stand-up klaarstaat.
De stalen onderlijn moet hierbij altijd vrij zijn van onderlijnman en gaffer.
Je gaft de vis het best achter de rugvin. Hierdoor trek je de staartsectie omhoog waardoor de vis veel moeilijker kan springen.
Sla de gaf ook volledig door en prik hem niet gewoon in de vis. Met deze regel in gedachten als je gaft, gaf je de vis diep genoeg, ook al geraak je er niet volledig door.
Je gebruikt voor het gaffen natuurlijk een losschietende gaf met genoeg volglijn, minstens 150 meter.
Door achteraan te gaffen kan de haai nu met de staart naar boven gebracht worden en niet met de bek. Hierdoor worden de risico's reeds veel kleiner.
Nu kan een landingskoord met een lus rond de staart aangebracht worden en is het gevecht bijna gewonnen maar nog niet over.
In de meeste gevallen brengt men een tweede staartkoord aan en laat men de vis achter de boot aan slepen.
Mako haaien kunnen hierbij in een coma gaan om daarna soms na zelfs enkele uren plots weer volledig tot leven te komen en je de verrassing van je leven te bezorgen.
Sommige bemanningen doden de mako door deze een kogel door de kop te schieten. (Een geladen geweer op een zwalpende boot zorgt echter alleen voor nog extra gevaar)
Meestal echter dood men de haai door een harpoen in de kop tussen de ogen te steken.
Met bovenstaande uitleg willen we alleen benadrukken hoe gevaarlijk het landen van een Mako haai is. Een ervaren bemanning is hierbij geen overbodige luxe.

Maar eens een Mako haai gevangen kijk je steeds in het water op zoek naar een volgende.

Tekst en uitleg gebaseerd op de ervaringen van kapitein Tom King: www.newenglandsharks.com

 

Links naar Video's Youtube
https://youtu.be/EOIzaDYVeho
https://youtu.be/DozwsyjAQYc
 
Copyright ę 2006 Noyelle Frans. Alle rechten voorbehouden.